wie is die emotionele manager?
In een huishouden is degene die fungeert als ‘fixer’ vaak belast met talloze kleine taken: afspraken onthouden, doktersafspraken regelen en bemiddelen bij kleine ruzies. Arlie Hochschild introduceerde de term “emotionele arbeid” al in 1983 in haar boek The Managed Heart, waarin ze zich richtte op dienstverlenende beroepen. Tegenwoordig gebruiken we die term ook voor onbetaald werk binnen gezinnen.
Onderzoek laat zien dat mensen die veel emotionele regulatie voor anderen doen, uiteindelijk ernstige emotionele uitputting kunnen krijgen. Bijvoorbeeld, studies gepubliceerd in het journal Emotion in 2019 tonen dat aan. Die uitputting komt vaak naar buiten als schijnbaar overdreven reacties op ogenschijnlijk onbelangrijke gebeurtenissen.
wat doet dat onzichtbare werk met iemand?
Emotionele arbeid kan zich vertalen in lichamelijke en mentale klachten. De Annual Review of Organizational Psychology rapporteerde bevindingen dat chronische emotionele regulatie cognitieve bronnen uitput, de slaap verstoort, de cortisolniveaus verhoogt en de zelfregulatie ondermijnt. Het lichaam houdt als het ware “de score bij” van al dat onzichtbare werk.
De auteur geeft anekdotisch bewijs: hij woont tussen Saigon (Ho Chi Minh-stad) en Singapore met zijn vrouw en hun babydochter. Zijn moeder, lang gezien als de rustige factor in huis, begon na decennia van stil emotioneel werk plotseling “nee” te zeggen en haar eigen voorkeuren te uiten. Tegen haar leesclub zei ze toen ze weigerde een nieuw boek te lezen: “Het zag er verdomd saai uit.” De steun (of het gebrek daaraan) van de familie bepaalt hoe mensen omgaan met emotionele arbeid en wat het met hen doet.
waardering en erkenning: hoe je het herkent en wat helpt
Er zijn vijf belangrijke signalen dat iemand de last van emotionele arbeid draagt. Eén daarvan is dat ze dingen onthouden die anderen vergeten, zoals afspraken en allergieën. Hun frustratie lijkt soms uit het niets te komen, terwijl het voor hen de culminatie is van honderden kleine, onopgemerkte momenten. Zij zijn vaak degene die iedereen belt bij problemen, maar zelf zelden opgevraagd of gecontroleerd worden door anderen.
Het is belangrijk om dit werk te zien en te erkennen. Zeggen “calm down” of “stop overreacting” is de slechtste reactie, omdat het de onzichtbaarheid van hun werk bevestigt. Beter is het om benoemd te krijgen wat je opmerkt (bijvoorbeeld dat iemand ieders schema bijhoudt) en om spontaan taken van die persoon over te nemen zonder eerst toestemming te vragen. Consistente gedragsverandering is nodig om de historische last die iemand draagt echt te erkennen.
Erkennen dat deze stille helden een rol spelen in ons leven is heel belangrijk. Begrijpen wat emotionele arbeid waard is, kan gezinnen dichter bij elkaar brengen en voorkomen dat de spanning ondraaglijk wordt. Of we nu in Melbourne, Saigon of Singapore wonen, emotionele arbeid is iets dat overal voorkomt en verdient aandacht en waardering.
