Een onverwachte vondst
De confrontatie vond plaats nabij de Zuidelijke Shetlandeilanden. In dat deel van de Antarctische Oceaan werd nu een slaperhaai gezien, een lid van de familie Somniosidae. Dat geeft nieuwe inzichten in wat we weten over deze dieren. De onderzoekers hadden niet verwacht hier haaien tegen te komen. Zoals Alan Jamieson, onderzoeker en oprichtend directeur van het Minderoo-UWA Deep-Sea Research Centre, zei: “We gingen daarheen zonder te verwachten haaien te zien omdat er een algemene vuistregel is dat je geen haaien in Antarctica krijgt.”
Techniek achter de beelden
De video-opname die AP vrijgaf, toont de haai op een diepte van 490,12 meter, terwijl hij door bijna bevroren water zweeft. De camera’s die deze beelden maakten, zijn eigendom van het Minderoo-UWA Deep-Sea Research Centre en zijn alleen operationeel van december tot februari (het Antarctische zomerhalfjaar). Hoewel de meeste onderwatercamera’s maar beperkt inzetbaar zijn, is het opmerkelijk dat zulke schaarse opnamen en het ontbreken van camera’s op grotere dieptes, zoals 1,608 voet, toch dit soort ontdekkingen mogelijk maken.
Biologie en verspreiding
De slaperhaai is een grote vis en wordt normaal gesproken geassocieerd met de Stille Oceaan. Dankzij deze nieuwe opname weten we nu dat de soort niet uitsluitend op het noordelijk halfrond voorkomt. Deze opmerkelijke vondst kan mogelijk samenhangen met de opwarming van de oceanen, die het leefgebied van veel mariene soorten verandert.
Wat het voor de wetenschap betekent
De ontdekking onderstreept dat mensen slechts 5% van de oceanen van de aarde hebben verkend. Die beperkte kennis laat zien waarom verder diepzeeonderzoek nodig is. Het Minderoo-UWA Deep-Sea Research Centre speelt hierbij een belangrijke rol met zijn inzet om de diepere delen van de oceaan te verkennen.
De video geeft zeldzame inzichten in de rustige bewegingen van de haai. De beschrijving van deze diepzeebewoners als “majestueuze wezens” weerspiegelt de verwondering die zulke waarnemingen oproepen.
Deze unieke opname voegt nieuwe informatie toe aan onze kennis van mariene biologie en benadrukt de noodzaak van meer uitgebreid onderzoek naar de onbekende diepten van de oceanen. Met slechts een klein deel van de wereldzeeën in kaart gebracht, blijven wetenschappers voorzichtig optimistisch over wat toekomstige expedities kunnen opleveren.
